Tijdschrift Bouwen aan de Nieuwe Aarde

Neem nu een abonnement, dan blijf je verbonden en op de hoogte.
Lees verder >>
Introductieteksten en enkele artikelen online
Lees verder >>
Maak het bekend en steun ons met gebed en giften
Lees verder >>
 

muzikaliteit en zorgzaamheid
Kenmerken van deze gebedsgroep, die haar 40-jarig bestaan vierde in 2015
 

GESCHIEDENIS GEBEDSGROEP SINT BERNARD

In Naarden-Bussum

Jean-JanssenJean Janssen kijkt in dit artikel terug op de geschiedenis van de gebedsgroep in Naarden-Bussum. Een leerzame geschiedenis, waarin hijzelf een van de hoofdrolspelers mocht zijn.

Het was in januari 1975, dat Luc Cikot en Jean Janssen voor het eerst samen in gebed gingen. Jean woonde nog geen half jaar in Bussum, Luc al ietsje langer. Zij hadden elkaar leren kennen doordat Luc lid geworden was van een van de kerkkoren waarover Jean was aangesteld als dirigent-organist.

Zocht gemeenschapsleven

Jean had tijdens zijn laatste studiejaar in Utrecht contact gekregen met de Nikola-communiteit aldaar, en zocht vanuit die ervaring naar een vorm van christelijk gemeenschapsleven in zijn nieuwe woonomgeving. Luc had twee zussen die betrokken waren bij de Charismatische Vernieuwing, een in Nederland, de andere in Canada. Verder had hij contacten binnen het landelijke netwerk van deze vernieuwing, die in ons land toen zo'n twee jaar eerder op gang was gekomen. Luc verlangde ernaar dat er in Naarden-Bussum een charismatische gebedsgroep van de grond zou komen, en werd in dat verlangen ondersteund door gebed vanuit zijn reeds betrokken familie, en door gebed op regionale open dagen waar hij naartoe ging.

Wekelijks

Weldra werden er meer belangstellenden gevonden, die zich in de lente 1975 aansloten bij een zevenweekse vorming 'Leven in de Geest' onder leiding van Joop Horsthuis, een katholieke priester uit Utrecht. In de eerste tijd na die zevenweekse kwamen we tweemaal per maand samen, doorgaans in de huiskamer van het Sint Olavshuis te Bussum. Na verloop van tijd werd dat iedere week.

Bernardinus en Bernard

Ook in de Caraïben werd gebeden om doorbraak van de charismatische vernieuwing in het Gooi. Dit gebeurde door en rondom twee Nederlandse priesters: pater Bernardinus van Baars en abt Bernard Vlaar. Ze stonden in contact met zuster Maria van Duynen, Annie Hartong-Vlaar (een zus van abt Bernard) en de echtgenote van dominee Plantinga. Met hun drieën kregen we contact in het voorjaar 1976, juist toen pater Bernardinus op verlof was in Nederland. Via hem ontvingen we onze eerste 'inspiratie van overzee'. Weldra sloten er nog enkele mensen aan uit het netwerk van zuster Maria en Annie Hartong. Onder hen ook protestanten. Sindsdien zijn we een oecumenische groep gebleven.

Babsy

Een jaar later kwam abt Bernard met verlof, met 'in zijn kielzog' Babsy Bleasdell, met wie hij op Trinidad nauw samenwerkte in de vernieuwing. Ook van hen hebben we veel mogen leren; vooral Babsy heeft ons ingewijd in het 'ontvangen van het Woord': hoe je door het intens luisteren naar elkaars gebed kunt onderscheiden wat de Heer 'op dit moment aan de groep te zeggen heeft'.Babsy

Babsy Bleasdell, in 2013 op 92-jarige leeftijd overleden. 

De groep ontleent haar naam aan genoemde paters Bernardinus en abt Bernard. En dat 'met protestantse instemming'.

Onze huisvesting

Al met al kun je stellen dat het ontstaan van gebedsgroep Sint Bernard een gebedsverhoring is geweest, een antwoord op het gebed van velen in ons land en ver daarbuiten. Ook in de verdere groei en bloei zijn we door veel gebed van elders ondersteund geweest en mochten we soms ook in heel praktische zin Gods leiding ervaren, bijvoorbeeld inzake onze huisvesting.

Kwamen we sinds einde 1975 samen bij Jean aan huis, tegen zomer 1978 ging Jean trouwen. Laat nu precies tegen die tijd in Naarden het nieuwe huis gereedkomen dat Wim Hartong had laten bouwen, speciaal met een grote kelder daaronder voor de gebedsgroep van zijn vrouw Annie. Kon het mooier 'geregeld zijn'?

Zevenweeksen

De groep bloeide. Diverse zevenweeksen zijn er in de kelder gehouden. Onder meer met het boek Een weg naar Godservaring van Heribert Mühlen, en Vorming tot Gemeenschap. Deze laatste onder leiding van de auteur zelf, pater Beijersbergen. Ook gebedsgroep Hilversum nam daaraan deel.

Jan MeijsZevenweeksevorming met pater Beijersbergen en deelname van de gebedsgroep Hilversum, waarvan Jan (foto) en Dorethea Meijs ook bij het 40-jarig jubileum aanwezig waren.

Diaconie

Deelnemers uit buurgemeente Huizen hielpen daar een gebedsgroep van de grond, die ook diaconaal aan de slag ging in een nieuwe parochie in een grote nieuwbouwwijk. De toenmalige pastoor van de rooms-katholieke parochie Sint-Vitus te Naarden, Alphons Bruin, heeft halverwege de jaren tachtig maandelijks een bijbelinleiding voor de groep gehouden, zeer inspirerend. Vanaf de jaren negentig kregen we geregeld enkele mensen uit Soest als deelnemers.

Oecumene

De groep is nog steeds een levendige oefenplaats in geestelijke oecumene: meer dan eens mochten de katholieke deelnemers bij hun protestantse broeders en zusters weerklank vinden ten aanzien van hun beleving van de Eucharistie en hun Mariadevotie. Andersom konden de protestanten onder ons vreugde beleven aan de wijze waarop katholieken groeiden in hun persoonlijke omgang met Christus, en in aandacht voor en verstaan van Gods Woord in de Bijbel.

Groepsdag

We hielden jaarlijks een groepsdag. In de eerste jaren met de paters Bernardinus, Bernard, en Babsy Bleasdell. In latere jaren met onder anderen Ed Arons, de paters Amedeus van der Staaij, Wim van Luijn, Jan van Beeck, Amantius Peijnenburg, Leo van der Klaauw; oud-katholiek pastoor Niek van Ditmarsch; de dominees Gerke Gerkema, Henk van Veen en Piet Suurmond; Karel en Tiny Pouwels en heden Theo Voorhout.

Ander onderkomen

Er is veel gebeurd in die 40 jaar. In 1984 werd 'onze moeder Anna' Hartong ernstig ziek en overleed zij. Tot december 1987 bleef 'oom Wim' in zijn huis wonen. Toen werd het verkocht en moesten we omzien naar een ander onderkomen.

We kozen ervoor om een tijd lang bij toerbeurt bij een aantal mensen aan huis samen te komen en eenmaal per maand in de kapel van het Majellaziekenhuis in Bussum.

Eind 1990 werd het Majella gesloten en moesten we weer naar een andere plek uitzien. Het werd wederom een kelder, nu onder de sacristie van de Mariakerk te Bussum. Af en toe gingen we nog wel eens bij een van onze mensen aan huis, maar meer en meer werd de kerkkelder onze vaste stek.

Kerk open tijdens markt

Intussen was er in 1990 een zevenweekse gehouden in de gereformeerde Zuiderkerk te Bussum, onder leiding van dominee Karel Delbeek met begeleiding van pater André Beijersbergen. Een aantal 'cursisten' heeft toen de handen ineen geslagen om onder supervisie van de Raad van Kerken Naarden-Bussum iedere donderdag de Mariakerk open te stellen voor vrije inloop. Er is dan markt in de binnenstad waar de kerk staat. Tijdens die openstelling is er een middagpauzegebed, bij toerbeurt geleid door dominees en pastores van allerlei kerkelijke herkomst. Maria van DuynenZuster Maria van Duynen

Uitbundig

Eind januari 1995 kwam onze zuster Maria plotseling te overlijden; een gevoelige klap voor de groep. Is het een soort ironie, of is het een illustratie van de evangelieparabel van de graankorrel die sterft in de aarde? Net als bij het afscheid van 'moeder Anna' was ook dit een gelegenheid waarbij iets van de charismatische vernieuwing op uitbundige wijze 'boven de grond' mocht komen in het hart van de Kerk.

Intussen houden we onze samenkomsten al weer wat jaren 'bovengronds': in de grote voorzaal van de pastorie. We gaan moedig voort als betrekkelijk kleine kudde, open voor wat de Geest ons vandaag te zeggen heeft. Open ook voor nieuwe mensen, die deze wijze van geloofsverdieping en gemeenschapsvorming willen beproeven.

Bussum, 21 maart 2015

Jean Janssen

#

Uit: Bouwen aan de Nieuwe Aarde 2015-3

Meer over deze groep op pag. 8, 10 en 13 van diezelfde editie.

Dit is a4106 op www.kcv-net.nl

Delen

Deel op Facebook Deel op Twitter