Weet u nog of en wanneer u uw leven in de handen van God hebt gelegd, met de intentie het niet weer terug te nemen? Jan Meijs weet het nog precies. Het was in een gesprek met een priester. Jan noemt het een biechtgesprek en God zal er heel blij mee zijn, al 50 jaar lang.
Een gouden huwelijksfeest is ’gewoon’. Een gouden bekeringsfeest is toch wel iets aparts. Op 4 januari 2025 heb ik dat mogen vieren.
De voorafgaande levensloop begon op 24 november 1926 te Nijmegen, als jongste zoon van een traditioneel katholiek gezin. Na enkele jaren verhuisden we naar Roermond. Daar doorliep ik de lagere school en de middelbare school. Vanaf september 1945 volgde de studie in Delft. Vanaf 1952 was ik werkzaam bij Philips; eerst in Hilversum, daarna in Huizen en later in Apeldoorn.
Leegte
Door een organisatiefout raakte ik mijn functie kwijt in 1974. Er volgde een tijd van 'overbodigheid'. Deze leegte was een tijd van bezinning op mijn toestand. Ik vroeg mijzelf af: “Wat stel ik nu eigenlijk voor?” De conclusie was nul: ik ben nergens goed in. Dat bracht me tot een levensgesprek met een priester op 4 januari 1975.
Schone lei
Dit gesprek was niet het belijden van mijn zonden, maar het mezelf leggen in Gods Handen. De priester accepteerde dit door te zeggen: ”Bij de absolutie sluiten we al je zonden van je hele leven in, zodat je met een schone lei kunt beginnen.” “Ja,” zei ik, waarmee ik mijn zonden beaamde. Dat wilde ik graag en zo ontving ik deze alomvattende absolutie.
Les in nieuw leven
Om te weten hoe ik nu verder moest gaan, vroeg ik wat ik nu 'anders' moest gaan doen.
Zijn antwoord was een vraag: ”Wat heeft u zojuist gedaan ?”
Mijn antwoord was: ”Uhh, mijn leven in Gods Handen gelegd.”
Zijn raad was: ”Zou u dan niet even op Hem wachten?”
Zo ontving ik mijn eerste les in het nieuwe leven: ”Wacht op God.”
Bij het nabidden na dit levensgesprek was ik een beetje gespannen over wat ik zou horen.
Wat moest ik verder nalaten? Wat moest ik nu verder gaan doen ? In plaats daarvan hoorde ik heel duidelijk een stem, die wel vijf keer zei:
“Jan, wat ben Ik blij dat je bij Me terug bent.” Dat was een liefdesverklaring van God in plaats van een opdrachtenlijst.
50 jaar diep geluksgevoel
Gedurende een lange tijd voelde ik een diepgaand geluksgevoel. Dit voelde aan Als opnieuw geboren worden, zoals Jezus zei tegen Nicodemus: ”Ieder mens moet opnieuw geboren worden.” Zo geniet ik van dit nieuwe leven al meer dan vijftig jaar.
Anderen liefhebben
Het was de bedoeling nu opnieuw alle andere mensen lief te hebben. Een medewerker van een andere Philips-vestiging had het me een jaar lang moeilijk gemaakt. Ik had daardoor een diepe afkeer van hem ontwikkeld. In gebed gaf ik aan dat ik hem niet kon liefhebben en ik vroeg hulp.
Het antwoord was een vraag: ”Hoe ben je bij Mij terechtgekomen?” Dat maakte dat ik dankbaar kon zijn voor hoe deze relatie was verlopen en hoe uit het negatieve een positief gevolg was ontstaan: dat gesprek dat ik als een ‘levensbiecht’ heb ervaren. Daardoor kon ik hem nu toch liefhebben. Ik nam mij voor: als ik hem weer ontmoet, zal ik hem bedanken.
Oecumenische gespreksgroep
Voor de toekomst was verder overleg nodig. Een chef had ooit gezegd, dat hij altijd bereid was tot een gesprek over het werk. Daarom maakte ik, na mijn ‘levensbiecht’, een afspraak op een vrijdagavond.
Een andere afspraak was gemaakt op de donderdag daarvoor en wel voor een oecumenische gespreksgroep. Op die donderdagavond, met een goed gesprek, werd 'het ijs gebroken'. Daardoor was het gesprek op vrijdag over mijn toekomst al voorbereid en dus heel soepel.
In overleg met mijn nieuwe chef volgde ik een basiscursus organisatiemedewerker. Bij een rondvraag naar wat er stoorde, werd elfmaal mijn naam genoemd. Ik sprak als twaalfde. Hierdoor werd duidelijk dat ik niet zo 'betweterig' moest zijn. Met hulp van de anderen ben ik hiervan genezen. Dit heeft me verder goed geholpen.
Gebedsgroep
Na een tijdschriftartikel over Katholieke Charismatische Vernieuwing hebben mijn vrouw Dorothea en ik hierover een weekend gevolgd en ons hierbij aangesloten. Hierdoor ontstond een katholieke gebedsgroep voor Apeldoorn. Ook op het bedrijf ontstond nu een gebedsgroep, waar uiteraard gebeden werd voor nieuwe werkkringen. Langzamerhand werd het duidelijk dat ieder bedrijf zo’n gebedsgroep nodig had. Bij een drastische inkrimping van Philips Computer Industrie moesten velen een andere baan zoeken; ik was er een van.
Nieuwe baan, nieuwe woning
Zoeken binnen Philips leverde geen passende baan voor mij op; daarom zocht ik elders. Een vacature voor een docent elektrotechniek op de Christelijke Hogere Technische School in Hilversum sprak me aan, mede door het Christelijke in de naam. Dit bleek helemaal bij me te passen. Zo lag verhuizen naar Hilversum voor de hand. Voor Dorothea was dit een opluchting, omdat er spanning was ontstaan met nieuwe buren.
Het zoeken naar een huis in Hilversum bleek heel moeilijk en kostbaar. Daarom was gebed nodig. Dit werd gedaan op de vrijdag van de gebedsgroep. Het gebed was een voorbeeld van eenvoud en vertrouwen: "Heer, Dorothea en Jan hebben een huis nodig, wilt U ervoor zorgen? Dank U wel. Amen." Op de maandag daarop zagen we een huis dat 'klikte', maar er waren al drie gegadigden. Op dinsdag volgden drie telefoontjes van mensen die afzagen van het huis. Om elf uur konden we het kopen.
We wonen nu al meer dan veertig jaar in dit huis, zeer naar ons genoegen, al is Dorothea helaas inmiddels overleden.
Jan Meijs
Geboren 24-11-1926,
lid van de gebedsgroep in Bussum
Uit Bouwen aan de Nieuwe Aarde 2025-3
Op 20 juli 2026 is Jan in de leeftijd van 99 jaar in zijn woonplaats Hilversumoverleden. Bovenaan zijn rouwkaart stond: Jezus, ik vertrouw op U