Bijna 50 jaar geleden was Anton Ruiter een van de oprichters van de Stichting Bouwen aan de Nieuwe Aarde, die in 2001 haar naam veranderde in Stichting Katholieke Charismatische Vernieuwing.
Anton Ruiter tijdens een toerustingsdag voor het geven van de vorming tot leven in de Geest, 's-Hertogenbosch 2017.
Jarenlang zat hij ook in het stichtingsbestuur, maar hij was ook belangrijk als adviseur of initiatiefnemer bij de oprichting van andere stichtingen in verband met evangelisatie en charismatische vernieuwing. Tot afgelopen mei woonde hij met zijn vrouw Nellie nog in de Jozefgaarde in Helmond, maar nu hebben ze een appartement gekregen in R.-K. Zorgcentrum Roomburgh in Leiden.
Wat typeert Anton Ruiter, die nu ook op hoge leeftijd en met zwakkere gezondheid vruchtbaar blijft spreken en handelen in Gods Koninkrijk?
Het gesprek dat ik bij gelegenheid spontaan met Anton had ging niet over stichtingen, maar over zijn opmerkelijke buitenlandse reizen naar Oeganda, Kenia, Zambia, Tanzania, India, Australië en Aruba. Dat begon in Rome in 1995, waar hij de Mexicaanse katholieke evangelist Pepe Prado hoorde spreken. Geen priester, maar een ‘gewone christen’ (voor zover die bestaan) met een vrouw en kinderen en een passie voor de verkondiging van Gods Woord. Prado ontwikkelde met anderen cursussen die deelnemers helpen zich te openen voor de doop in de Heilige Geest (Filippuscursus), het leerling van Jezus zijn en het gaan evangeliseren (Pauluscursus). Cursussen die intensief gebruikt worden over de hele wereld, ook door de in Nederland actieve Gemeenschap Galilea.
Belofte aan de HEER gedaan
Toen Anton de conferentie met Prado in Rome had gevolgd, heeft hij tegen de HEER gezegd: “HEER, als U het wilt, geef ik deze cursus.”
Kort daarna werd hij gevraagd door een pater uit Oeganda om de Pauluscursus daar te gaan geven aan priesters en religieuzen. En dat terwijl Anton niet voldoende Engels sprak.
Om zijn belofte aan de HEER na te komen, moest hij dus op pad met een vertaler. Jongeren, die zelf ook actief waren in de katholieke charismatische vernieuwing en goed Engels kenden, nam hij mee. Anton sprak Nederlands, het werd in Oeganda (en later in andere landen) vertaald in het Engels en daarna vaak nog in lokale talen.
Verslapen dat geluk brengt
Een mooi bijeffect was dat de jongeren die meegingen om te vertalen al doende zelf de inhoud van de cursus goed in zich opnamen en die ook zonder Anton konden gaan geven.
In India zou Anton op een gegeven moment de cursus geven aan een grote groep catechisten. Maar de vertaalster had zich verslapen en het tijdstip om te beginnen naderde. De priester die de leiding had zei dat hij gewoon moest beginnen, in het Engels dus. En zo ontdekte Anton dat hij inmiddels voldoende Engels kende om zelf in het Engels de cursus te geven. Na afloop kwam de vertaalster vol schaamte excuses aanbieden, maar Anton was haar zeer dankbaar voor het resultaat ervan.
Uitleg over het kerygma
Daar in India gaf hij aan seminaristen uitleg over het kerygma, de kernboodschap van en over Christus. Het is de boodschap die voorafgaat aan alle verkondiging over sacramenten en goed gedrag. De verkondiging, zoals die van Petrus op de eerste pinksterdag, verkondiging die leidt tot berouw, bekering en overgave aan Jezus als Heer en Verlosser.
Nadat zijn gastheer Anton hierover had horen spreken, vroeg hij: “Kun je dit onderricht deze week ook nog geven aan achthonderd seminaristen?” Voorafgaand aan Anton zijn terugvlucht naar Nederland was er nog krap een dagdeel en locatie waar dat zou kunnen.
Schoollokalen bouwen voor de kinderen
Verkondiging en maatschappelijke actie gaan hand in hand. In Oeganda vertaalde de Oegandese Phiona de woorden van Anton in een lokale taal. Zij ging ook mee naar diverse plaatsen in Oeganda en Zambia. Ook voor haar was dit een belangrijke leerschool. Zij is nu een belangrijke leidinggevende voor katholieke charismatische vernieuwing in Oeganda en Kisi.
Phiona werkt in een streekziekenhuis en is daar hoofdverantwoordelijke voor de nacht. Een week werken en een week vrij voor evangelisatie en de school. Ze heeft vanuit haar werk kinderen en baby’s die achtergelaten werden opgenomen in haar huis. Dit groeide uit tot dertig kinderen, waardoor het nodig werd meerdere huisjes in haar compound bij te bouwen.
Phiona vroeg in 2005 hulp bij de bouw van een basisschool aan de stichting Willibrordushuis. “Zodra er een lokaal gebouwd was, begonnen daarin de lessen. Bij elk nieuw lokaal konden er meer leerlingen komen. Ze zijn gegroeid van dertig naar nu tweehonderd leerlingen. Nu bestaat de lagere school uit zes lokalen en drie kleuterklassen.
Vorig jaar was de vastenactie in onze parochie in Helmond voor de uitbreiding van de school met twee lokalen voor voortgezet onderwijs. Dit jaar gaan twintig jongeren van de KCV helpen bij de uitbreiding van de school voor voortgezet onderwijs. Ze hebben daar sponsoring voor opgezet. Er kan nog steeds gegeven worden via de rekening van de KCV.
Twee jaar geleden hebben we met een eerdere reis van de jongeren zonnepanelen en elektriciteit aangelegd. Ook is er gezorgd voor schoon drinkwater door een bron te graven en te voorzien van een pomp.
Tevens kreeg ik een contact met iemand over het winnen van gas door koppeling met de toiletten en nu kunnen ze koken op gas en besparen op hout.
Van andere scholen komen ze daar nu naar kijken.”
Wonderen
Anton en Nellie Ruiter zijn als bomen die tot op hoge leeftijd vruchten blijven geven, zoals in Psalm 92,15 staat.
In R.-K. Zorgcentrum Roomburgh worden ze verwelkomd om de katholieke identiteit van het huis - waarin dagelijks de Eucharistie gevierd wordt - te versterken.
Onlangs was Anton in Nijmegen, om daar samen met zijn kleinzoon David te spreken over de liefde van God de Vader en zijn Zoon Jezus. Volgens pater Michaël Tabak maakte die spreekbeurt veel los.
Anton was zelf enthousiast over de katholieke studenten die daar samenkomen in studentenhuizen van Gemeenschap Emmanuel en van Stichting Willibrordushuis. Met de Katholieke Studentenvereniging Nijmegen (KSN) organiseren ze vorming en andere activiteiten en zijn ze ook dienstbaar aan missionaire parochiedagen.
Kees Slijkerman
*Zie www.kcv-net.nl/jongkcv/wow-outreaches
Uit: Bouwen aan de Nieuwe Aarde 2025-3
Op 30 augustus 2025 sprak Anton tijdens de Celebratedag in Wateringen over de liefde van God de Vader (hier op YouTube te horen en te zien). Daarin blikt hij ook terug op het begin van charismatische vernieuwing in katholiek Nederland, waar hij samen met Ed en Karin Arons een grote rol in zou gaan spelen. Die lezing bevatte ook wat hij op 11 april 2026 bij de viering van 50 jaar Stichting KCV had willen zeggen, als zijn gezondheid hem daartoe in staat had gesteld.