Het bidden van de kruisweg langs de veertien staties in een kerk of in een park of thuis, dat kan een indrukwekkende ervaring zijn. Marlies vertelt wat haar overkwam in Kevelaer.
Laatst was ik met mijn man op vakantie in Arcen, Noord-Limburg. Vandaar gingen we fietsen naar de Mariabedevaartsplaats Kevelaer, net over de grens in Duitsland. Mijn man werkt, ondanks zijn leeftijd, nog zeer regelmatig. Ik vroeg dus aan de Heer: “Wat kan ik in de tijd dat hij werkt voor U betekenen?”
Wil je in het parochiebestuur?
Jaren geleden was ik lid van onze parochievergadering. Er werd natuurlijk veel gesproken over financiën en het onderhoud van de kerk. Daar heb ik helemaal geen verstand van en ik voelde dat ik daar niet echt op mijn plaats was. Af en toe kon ik iets inbrengen, maar niet zo heel veel. Uiteindelijk ben ik er, na jaren meegedraaid te hebben, uitgestapt. Men was daarover erg teleurgesteld, want - zo zei iemand - ik kon zo out of the box denken.
3D-visie
Goed, in mijn gesprek met de Heer vroeg ik: “Zou ik misschien voor de parochie de 3D-visie kunnen brengen?” In mijn gedachten zette ik dan een 3D-bril op, een bril die je in de bioscoop krijgt als er zo’n 3D-film gedraaid wordt. Daarmee zie je de film 3-dimensionaal. Met diepte dus. Daar kom ik zo op terug.
Aanbidden en loven
Nu eerst die fietstocht naar Kevelaer. Toen we daar waren, had ik sterk de behoefte om de enorm mooie kruisweg te lopen, maar dan in lofprijzing. Niet zozeer de teksten die bij elke statie horen, maar alleen de woorden bidden die we elk jaar op Goede Vrijdag samen bidden:
Wij aanbidden U, Christus, en loven U. Omdat Gij door uw heilig kruis de wereld hebt verlost.
Wat een waarheid spreken we daarin uit!
Mijn hart maakte een sprongetje
.jpg)
Aankomend bij de zesde statie: ‘Veronica droogt het aangezicht van Jezus af’, maakte mijn hart een sprongetje, want wat lag daar? Een bril. Voor mij een duidelijk antwoord van de Heer om de 3D in de parochievergadering te brengen.
.jpg)
Bij de eerste vergadering zette ik dus een 3D-bril op en vertelde over mijn ervaring in Kevelaer. Op proef wilde ik in het bestuur plaatsnemen en van beide kanten moest het klikken. De eerste vraag van de voorzitter was: “Marlies, wil jij bidden?”
Een Veronica zijn
Kijken we nu op de afbeelding van die statie zoals ik die beleefde:
* Veronica is een kind, zo voel ik me altijd.
* Op de knieën, de beste houding.
* Alleen maar Jezus willen helpen, ook door in zijn tegenwoordigheid mee te lijden.
* Hij kijkt haar aan en laat zich troosten.
Zo mogen ook wij in deze tijd een Veronica zijn. Jezus nodigt je uit om elke dag zijn wil te ontdekken voor jou. Alles tot eer van zijn Vader, die ook jouw Vader is.
Marlies van der Lelij
Uithoorn
Vervolgactie: de ervaringen die Marlies hier beschrijft kregen een vervolg in de voorbereiding op een open dag van vieren, lofprijzen en ontmoeten op zaterdag 17 oktober 2026 in haar parochiekerk