Ook Thomas van Aquino lijkt het ermee eens te zijn dat de vruchten uit de Galatenbrief een gevolg zijn van de (in)werking van de Heilige Geest. Maar hij voegt er een specificatie aan toe.
De vruchten zijn het resultaat, zegt hij, van de inwerking van de Heilige Geest via de zeven gaven* en via de deugden. Het is niet zo dat de gaven en deugden zélf als vruchten mogen worden beschouwd, zeker niet. Zij zijn slechts de kanalen waarlangs vruchten tot stand kunnen komen.
Met vruchten beloond
Als men de zeven gaven hun werk laat doen en bereid is om de ingevingen van de Heilige Geest te volgen, levert dit ongetwijfeld vruchten op. Men zal in gunstige zin evolueren en zich wellicht veel liefdevoller, nederiger en minzamer gedragen.
De gaven zijn daartoe niet de enige weg. De vruchten van de Heilige Geest zijn eveneens langs de weg van de deugden te bereiken. Een volgehouden deugdzaam leven zal door de Heilige Geest eveneens met vruchten worden beloond.
Toch wijst Thomas hier op een verschil. Er zijn twee soorten vruchten, zegt hij: vruchten die uit de zeven gaven voortkomen en vruchten die het gevolg zijn van de deugden. De vruchten die bij de zeven gaven horen noemt hij de belangrijkste omwille van hun directe samenhang met de acht zaligsprekingen uit het Evangelie van Matteüs. Volgens hem zijn zij volmaakter en verhevener dan de vruchten die voortvloeien uit de deugden.
*Zeven gaven van de Geest, zoals genoemd in Jesaja 11,1-3: vrees voor de Heer (of godsvrees), godsvrucht, kennis (of wetenschap), sterkte, raad (of beleid), inzicht (of verstand) en wijsheid.
Uit Bouwen aan de Nieuwe Aarde 2018-2
Vervolgartikel: Talrijke vruchten van de Heilige Geest
Voorafgaand artikel over de vruchten van de Geest: Inwendige gezindheden